Blog

Toen ik in 2003 NLP ging leren, bestond NLP al ruim 25 jaar en was intussen een beproefde methode geworden. Ik nam daarom ook automatisch aan dat wat trainers mij leerden klopte. En ik merkte dat het werkte wat ik leerde. Toen ik in mijn enthousiasme de vraag stelde waarom werkt NLP eigenlijk, kreeg ik het antwoord; "dat weten we niet, maar het werkt en dat is voldoende". Dat was even een domper, want ik wil nu eenmaal weten waarom iets werkt. Die vraag heb ik toen even terzijde geschoven en ben me toen gaan focussen op hoe ik NLP zou kunnen toepassen in mijn werk. Een tijdje dacht ik niet meer aan de vraag 'waarom NLP werkt' en al helemaal niet of het logisch was wat ik allemaal had geleerd.

De oorspronkelijke gedachte achter de term Neuro Linguïstisch Programmeren is het idee dat we met woorden het denken kunnen beïnvloeden en dat er dan nieuwe neuronenpaden worden gecreëerd die het nieuwe gedrag sturen. Maar klopt deze gedachte eigenlijk wel? Is het bewezen dat het zo werkt of zijn er sterke aanwijzingen dat het zou moeten kloppen, of is dit echt alleen maar een gedacht, een theorie?

Op school heb ik geleerd dat het denken voortvloeit uit hersenactiviteiten. Ik nam aan dat dat klopte, want het waren wetenschappers die dat zeiden. Als je aan een neuroloog of een psycholoog zou vragen waar het denken vandaan komt, dan zullen de meeste neurologen en psychologen ook dit antwoord geven. Door NLP ben ik wel veel meer gaan nadenken over denken, wat denken is en wat denken doet. Ik realiseerde me toen dat het eigenlijk vreemd is dat we in ons denken andere dingen kunnen doen dan in werkelijkheid mogelijk is. Dat gaat over plaats en tijd in het denken. Bijvoorbeeld, we kunnen denken aan gisteren en de gebeurtenissen van die dag nog eens overdenken. Hetzelfde kunnen we met de toekomst doen. En tegelijkertijd kunnen we ons in onze gedachten ook verplaatsen naar een andere plek. Alsof je weer helemaal terug bent op je vakantieadres. In ons denken kunnen we binnen een seconde over de hele wereld en ook in de tijd reizen. Plaats en tijd zijn anders in ons denken dan in de fysieke wereld waar we op een bepaald moment ook aan een bepaalde plaats zijn gebonden. En ik vond het ook vreemd dat vanuit het fysieke, de hersenen, iets wordt gecreëerd dat het fysieke zelf niet kan. Daar wilde ik meer over weten en ik heb antwoorden gevonden.

Omdat Neuro Linguïstisch Programmeren (NLP) zo geweldig is, of omdat NLP zo goed werkt, of omdat iedereen NLP zou moeten leren, of ..... Er zijn heel veel antwoorden mogelijk, afhankelijk van wat iemand zo mooi, zo aantrekkelijk, of zo slecht aan NLP vindt. Mensen hebben een mening over iets en dus ook over NLP.

Heb je een positieve ervaring met NLP of geloof je dat de berichten met succesverhalen over NLP waar zijn, dan is de kans groot dat je NLP geweldig vindt. Heb je een slechte ervaring of heb je negatieve berichten over NLP gelezen die passen bij jouw conclusies, dan is de kans groot dat je NLP 'helemaal niks' vindt.

Maar waar hoor ik dan bij en waarom wil ik over NLP gaan schrijven? Ik moet toegeven dat ik daar niet gelijk een antwoord op had. Toen ik in 2003 de NLP practitioner had afgerond was ik nog niet heel enthousiast over NLP. Afwachtend is misschien een betere omschrijving. Ik had zeker heel veel nieuwe dingen geleerd over hoe gedrag veranderd kan worden en over hoe ik mijn communicatie kon verbeteren. Maar de stof, doorspekt met termen die voor een NLP-er gesneden koek zijn maar zeker niet voor een beginner, was niet heel overzichtelijk en de trainers lieten ook duidelijk merken dat je NLP niet zomaar leert, het was blijkbaar moeilijk. De technieken die we leerden waren soms best wel complex en voor mijn gevoel niet altijd even logisch, maar ik was natuurlijk nog niet volleerd. Maar ik zag mezelf ook nog niet deze technieken even in een directiekamer toepassen. Het was zeker leuk om meer te weten, maar wat kon ik er nu eigenlijk mee.